Asteriks na olimpiadzie (2008)

Król Irytos zamierza wydać córkę Irinę za zwycięzcę igrzysk olimpijskich. Dla Brutusa, syna Juliusza Cezara, sportowe zawody stają się więc kolejną drogą do zdobycia tego, czego chce, nawet jeśli po drodze trzeba naginać reguły. Problem ma również Romantix, młody Gal zakochany w księżniczce i od dawna wysyłający jej listy. Gdy dowiaduje się o warunku postawionym przez Irytosa, postanawia wystartować w Olimpii. Sam entuzjazm nie wystarczy, dlatego w przygotowania angażują się Asterix i Obelix. Początkowo obecność magicznego wywaru wydaje się prostą receptą na przewagę, ale regulamin zawodów oraz kontrola środków wspomagających szybko odbierają Galom najłatwiejsze rozwiązanie. Brutus tymczasem korzysta z własnych metod i nie zamierza zdawać się na uczciwą rywalizację. Na stadionach pojawiają się reprezentanci różnych ludów imperium, a kolejne konkurencje wymagają siły, szybkości i sprytu. Romantix musi udowodnić, że potrafi walczyć o Irinę bez cudownego wsparcia, zaś jego przyjaciele próbują utrzymać rzymskie intrygi w ryzach. Nad wszystkim czuwa Cezar, coraz mniej zachwycony ambicjami własnego syna. Brutus ma przewagę pieniędzy, rzymskiego zaplecza i ludzi gotowych dostarczyć mu rozwiązania omijające sportowy wysiłek. Galowie muszą odpowiadać na te sztuczki bez łamania zasad, które obowiązują wszystkich zawodników. Tym samym walka o rękę Iriny coraz bardziej przypomina starcie dwóch sposobów dochodzenia do celu, a nie zwykły turniej.