Kandydaci śmierci (2026)

Wakacyjny wyjazd ojca, jego syna i dwóch przyjaciół miał zakończyć się krótkim amatorskim horrorem nakręconym dla zabawy. Kamera została jednak z nimi znacznie dłużej. Przez siedemnaście lat uczestnicy regularnie wracają do wspólnego projektu, poprawiają sceny, wymyślają nowe pomysły i obserwują, jak dziecięca zabawa zmienia się wraz z ich dorastaniem. Początkowe kostiumy, proste efekty oraz spontaniczne role tworzą zapis wieku, w którym wszystko można potraktować jak przygodę. Z czasem pojawiają się inne zainteresowania, pierwsze poważne decyzje, lęk przed przyszłością i pytanie, czy dawna grupa pozostanie razem, gdy każdy wybierze własną drogę. Ojciec nie ogranicza się do organizowania zdjęć. Towarzyszy chłopcom w kolejnych etapach życia i zachowuje chwile, które w zwykłych okolicznościach mogłyby zniknąć w rodzinnych archiwach. Powstający horror staje się osią dokumentalnej opowieści o przyjaźni, relacji między rodzicem a dzieckiem oraz zmianach zachodzących niemal niezauważalnie z roku na rok. Kolejne wersje filmu ujawniają nie tylko rozwój umiejętności, ale też coraz dojrzalsze spojrzenie na śmierć, marzenia i odpowiedzialność. Wieloletnia realizacja pozwala zobaczyć, jak wspólne tworzenie może utrzymać więź mimo przeprowadzek, nowych obowiązków i różnic, które zwykle rozdzielają ludzi poznanych w dzieciństwie. Uczestnicy wracają też do dawnych nagrań, konfrontując młodzieńcze deklaracje z dorosłymi wyborami i sprawdzając, które z wypowiedzianych przed kamerą planów rzeczywiście przetrwały próbę czasu.