Odyseja (2026)

Po upadku Troi Odyseusz pragnie jedynie wrócić do Itaki, gdzie czekają na niego Penelopa i syn Telemach. Zwycięska wojna nie oznacza jednak końca jego próby. Morze oddala okręty od właściwego kursu, bogowie rozgrywają własne spory, a każdy kolejny ląd może przynieść schronienie albo śmierć. Król Itaki prowadzi wyczerpaną załogę przez miejsca zamieszkane przez istoty, których nie da się pokonać zwykłą bronią. Spotkanie z cyklopem Polifemem wymaga podstępu, pobyt u Kirke wystawia ludzi na działanie magii, a śpiew Syren kusi obietnicą wiedzy okupionej zgubą. Odyseusz musi mierzyć się również z własną dumą, ponieważ nierozważne decyzje sprowadzają gniew Posejdona i przedłużają drogę. Wyczerpani żeglarze coraz częściej kwestionują rozkazy człowieka, który obiecał doprowadzić ich do domu. W Itace czas także nie stoi w miejscu. Zalotnicy zajmują dom nieobecnego władcy, naciskają na Penelopę i próbują przejąć majątek, podczas gdy dorastający Telemach szuka wiadomości o ojcu. Dwie podróże zbliżają się do siebie: jedna wiedzie przez obce wyspy i zaświaty, druga przez polityczne zagrożenie we własnym pałacu. Powrót wymaga od Odyseusza sprytu, cierpliwości i gotowości do zmierzenia się z konsekwencjami wszystkiego, co wydarzyło się od chwili wypłynięcia spod Troi.