Gwiazdozbiór Psa (2026)

Pandemia grypy zniszczyła większość ludzkiej populacji, a nieliczni ocalali żyją w małych, silnie strzeżonych osadach. Hig, dawniej cywilny pilot, mieszka w hangarze w Kolorado razem z psem i Bangleyem, byłym żołnierzem polegającym przede wszystkim na broni oraz bezwzględnych zasadach bezpieczeństwa. Ich układ jest prosty: Hig patroluje okolicę niewielkim samolotem, Bangley chroni teren przed wędrownymi szabrownikami, a obaj unikają pytań o przyszłość. Codzienną rutynę przerywa słaby sygnał radiowy odebrany z miejsca położonego poza zasięgiem zwykłych lotów. Hig zaczyna wierzyć, że gdzieś istnieje większa społeczność lub choćby grupa ludzi próbujących odbudować normalne życie. Bangley uznaje wyprawę za niepotrzebne ryzyko, ponieważ paliwa wystarczy jedynie na podróż bez pewnego powrotu. Pilot mimo to rusza w nieznane, kierując się nadzieją silniejszą niż rozsądek. Po drodze musi omijać uzbrojone bandy, szukać bezpiecznych lądowisk i oceniać, czy napotkani ludzie są gotowi do współpracy. W świecie, w którym ostrożność często oznacza przetrwanie, jego decyzja staje się próbą zachowania człowieczeństwa. Poszukiwanie źródła transmisji prowadzi ku pytaniu, czy po katastrofie można zbudować relacje oparte na czymś innym niż strach i wzajemna kontrola. Lot poza wyznaczone granice oznacza także porzucenie kruchej równowagi stworzonej z Bangleyem, który pozostaje w hangarze bez pewności, czy towarzysz kiedykolwiek wróci.