Barbie (2023)

Każdy poranek w idealnym świecie lalek wygląda niemal tak samo: różowy dom otwiera się bez ścian, śniadanie pojawia się bez jedzenia, a mieszkanki obejmują wszystkie ważne stanowiska. Stereotypowa bohaterka lubi ten porządek do chwili, gdy podczas tanecznego przyjęcia zaczyna myśleć o śmierci. Następnego dnia jej stopy przestają układać się jak do wysokich obcasów, na skórze pojawia się cellulit, a codzienne rytuały zawodzą. Dziwna koleżanka wyjaśnia, że źródłem zmian może być dziewczynka bawiąca się nią w prawdziwym świecie. W podróż do Los Angeles wyrusza również Ken, którego poczucie wartości od dawna zależy od uwagi partnerki. Spotkanie z ludźmi przynosi im odmienne doświadczenia. Ona odkrywa lęk, ocenianie wyglądu i złożoność ludzkich emocji, natomiast on fascynuje się systemem dającym mężczyznom władzę oraz społeczne uznanie. Poszukiwanie właścicielki prowadzi bohaterkę do Glorii, pracownicy firmy produkującej lalki, i jej córki Sashy. Gdy wraca do domu, zastaje porządek przekształcony zgodnie z nowymi pomysłami Kena. Odzyskanie własnego miejsca wymaga zrozumienia, że perfekcja nie chroni przed samotnością, a życie poza narzuconą rolą wiąże się z odpowiedzialnością za samodzielne wybory. Gloria i Sasha pomagają jej nazwać sprzeczności, z którymi mierzą się kobiety poza plastikową krainą. Powrót nie oznacza prostego przywrócenia dawnego ładu, ponieważ Kenowie także zaczęli pytać, kim są poza rolą dodatku do cudzej codzienności.