Epoka lodowcowa (2002)

Nadchodzące wielkie zlodowacenie zmusza zwierzęta do wędrówki w cieplejsze strony, ale Maniek idzie pod prąd i najwyraźniej nie zamierza tłumaczyć nikomu swoich powodów. Do samotnego mamuta szybko przyłącza się Sid, gadatliwy leniwiec porzucony przez własne stado. Przypadek stawia ich przed zadaniem, którego żaden nie planował: znajdują ludzkie niemowlę i postanawiają odnieść je rodzinie wędrującej przez niebezpieczne tereny. Towarzyszem zostaje Diego, tygrys szablozębny, który deklaruje, że zna drogę do ludzi. Maniek i Sid nie wiedzą, że drapieżnik ma również własne polecenie. Jego stado chce przejąć dziecko, a Diego ma doprowadzić całą grupę w miejsce zasadzki. Wspólna podróż przez śnieg, jaskinie i górskie przejścia zmusza trzech bardzo różnych wędrowców do współpracy. Maniek niechętnie okazuje przywiązanie, Sid mówi niemal bez przerwy, a Diego próbuje zachować dystans, choć coraz lepiej poznaje swoich tymczasowych towarzyszy. Na ich drodze pojawiają się również ślady przemieszczających się ludzi oraz zagrożenia związane ze zmieniającym się klimatem. Osobnym rytmem przez lodowy krajobraz przemyka Scrat, uparcie próbujący zabezpieczyć swój żołądź. Dla głównej trójki najważniejsze pozostaje jednak dziecko, które trzeba dostarczyć do rodziny, zanim tygrysie stado zrealizuje własny plan. Wędrówka, która zaczęła się z przypadku, stopniowo wymusza na każdym z nich wybór między dawnymi zobowiązaniami a odpowiedzialnością za nowych towarzyszy.