W głowie się nie mieści (2015)

Jedenastoletnia Riley dorasta w Minnesocie, gdzie ma przyjaciół, drużynę hokejową i dom pełen dobrze znanych wspomnień. Przeprowadzka do San Francisco burzy ten porządek niemal z dnia na dzień. Nowe mieszkanie rozczarowuje, rzeczy rodziny nie docierają na czas, a pierwszy dzień w szkole kończy się publicznym płaczem. Nad reakcjami dziewczynki czuwają Radość, Smutek, Strach, Gniew i Odraza, pracujące w Centrali jej umysłu. Radość stara się utrzymywać pozostałe uczucia z dala od najcenniejszych wspomnień, przekonana, że tylko pogodny nastrój pozwoli Riley odnaleźć się w obcym miejscu. Przypadkowe zamieszanie sprawia jednak, że ona i Smutek zostają wyrzucone daleko poza stanowisko dowodzenia. Zabrane przez nie wspomnienia podstawowe podtrzymują wyspy osobowości dziewczynki, które zaczynają stopniowo gasnąć. W drodze powrotnej emocje przemierzają pamięć długotrwałą, krainę wyobraźni, podświadomość i studio snów, spotykając dawnego wymyślonego przyjaciela Bing Bonga. Tymczasem w Centrali sterowanie przejmują Strach, Gniew oraz Odraza, a ich decyzje pogłębiają kryzys Riley. Ratunek wymaga nie tylko powrotu Radości, lecz także zrozumienia, dlaczego smutek bywa potrzebny w chwilach straty i wielkiej zmiany. Im dłużej Radość walczy z obecnością Smutku, tym wyraźniej widzi, że wspomnienia nie mają jednego, niezmiennego koloru. Te same chwile mogą równocześnie boleć, łączyć ludzi i pomagać im prosić o wsparcie.