Alex – sam w domu (1997)

Ośmioletni Alex Pruitt zostaje w domu z ospą wietrzną i przypadkiem trafia na ślad sprawy znacznie poważniejszej niż zwykłe włamania w spokojnej dzielnicy Chicago. Wszystko zaczyna się od zdalnie sterowanego samochodzika, który dostaje od pani Hess w zamian za odśnieżenie podjazdu. Chłopiec nie wie, że w zabawce ukryto skradziony mikroprocesor służący do technologii wojskowej. Czterech międzynarodowych przestępców miało przemycić urządzenie przez lotnisko, lecz pomyłka bagażowa sprawiła, że samochodzik trafił do niewłaściwej osoby. Gang przeszukuje więc kolejne domy w sąsiedztwie pani Hess. Alex zauważa podejrzane zachowanie obcych i kilkakrotnie alarmuje policję, ale funkcjonariusze nie znajdują dowodów, przez co jego obserwacje zaczynają brzmieć jak dziecięca fantazja. Chłopiec montuje kamerę na samochodziku i sam zbiera informacje o włamywaczach. Kiedy odkrywa ukryty chip, rozumie również, dlaczego przestępcy nie zamierzają odjechać bez zabawki. Wkrótce orientują się oni, że Alex ich obserwuje i postanawiają wejść do domu Pruittów. Chłopiec wykorzystuje czas, znajomość budynku oraz własną pomysłowość, przygotowując system pułapek mających zatrzymać ludzi znacznie groźniejszych od zwykłych złodziei. Alex nie ma przewagi fizycznej, dlatego zamiast bezpośredniej walki wykorzystuje przedmioty znajdujące się w domu, obserwację na odległość i fakt, że intruzi kompletnie lekceważą dziecko. Gdy gang rozpoczyna właściwe włamanie, każdy pokój staje się elementem przygotowanej wcześniej obrony.