Flow (2024)

Czarny kot prowadzi samotne życie w opuszczonym domu, otoczonym śladami świata, z którego ludzie najwyraźniej zniknęli. Gdy poziom wody gwałtownie rośnie, zwierzę ucieka na wyższe tereny, a następnie znajduje schronienie na dryfującej żaglówce. Na pokładzie spotyka spokojną kapibarę, żywiołowego labradora, lemura przywiązanego do zbieranych przedmiotów oraz dumnego ptaka sekretarza. Każde z nich reaguje na katastrofę inaczej i kieruje się własnymi instynktami. Kot niechętnie dzieli przestrzeń z innymi, lecz zalane lasy, zatopione miasta i brak stałego lądu uniemożliwiają dalszą wędrówkę w pojedynkę. Łódź porusza się z prądem przez krajobraz, w którym dawne budowle wystają ponad powierzchnię niczym wyspy. Zwierzęta muszą zdobywać pożywienie, unikać drapieżników i nauczyć się sterować jednostką mimo braku wspólnego języka. Konflikty wybuchają wokół zapasów, bezpieczeństwa oraz decyzji o przyjmowaniu kolejnych pasażerów. Stopniowo zachowania stada zaczynają zastępować samotne odruchy. Wędrówka nie daje pewności, czy gdziekolwiek istnieje suche i bezpieczne miejsce, dlatego przetrwanie zależy od obserwacji natury, współpracy oraz zaakceptowania różnic między przypadkowymi towarzyszami. Brak dialogów sprawia, że porozumienie wyraża się ruchem, spojrzeniami i reakcjami na zagrożenie, a każda zmiana zachowania ma bezpośrednie znaczenie dla całej grupy na pokładzie łodzi.