Lalka (2026)

Warszawski kupiec Stanisław Wokulski zdobywa majątek dzięki uporowi, pracy i ryzykownym interesom, lecz pozycja finansowa nie otwiera mu wszystkich drzwi. Jego uwagę pochłania Izabela Łęcka, piękna arystokratka wychowana w przekonaniu, że świat powinien podporządkować się jej potrzebom. Gdy rodzina Łęckich popada w długi, Wokulski dostrzega możliwość zbliżenia się do kobiety, dla której gotów jest zmienić niemal całe swoje życie. Wykupuje zobowiązania jej ojca, pojawia się w salonach i próbuje zdobyć uznanie środowiska patrzącego na niego jak na bogatego dorobkiewicza. Uczucie coraz wyraźniej ściera się z doświadczeniem człowieka, który zna biedę, wojnę i ciężar społecznych podziałów. Towarzyszy mu Ignacy Rzecki, wierny przyjaciel prowadzący sklep oraz zapisujący swoje obserwacje w pamiętniku. Wokulski pomaga potrzebującym, wspiera ludzi nauki i szuka dla siebie miejsca między mieszczaństwem a arystokracją, lecz każda decyzja podporządkowana Izabeli oddala go od wcześniejszych planów. Relacja z ukochaną staje się próbą jego godności, rozsądku i zdolności odróżniania prawdziwego uczucia od wyobrażenia. Warszawa drugiej połowy XIX wieku odsłania przy tym świat, w którym pieniądze mogą kupić wpływy, ale nie gwarantują szacunku ani wzajemności. Kolejne wizyty w salonach i spotkania z ludźmi stojącymi poza uprzywilejowanym kręgiem pokazują mu, jak niewiele wspólnego mają społeczne pozory z rzeczywistą wartością człowieka.