Hamnet (2025)

W szesnastowiecznym Stratford Agnes dorasta blisko lasu i natury, otoczona opiniami o niezwykłej intuicji oraz zdolności leczenia. Spotkanie z młodym nauczycielem łaciny Williamem prowadzi do gwałtownej miłości, małżeństwa i budowania domu mimo sprzeciwu części rodziny. Agnes rodzi córkę Susannę, a później bliźnięta: Judith i chłopca, z którym łączy ją szczególnie silna więź. William coraz częściej wyjeżdża do Londynu, gdzie próbuje znaleźć miejsce w świecie teatru. Obowiązki związane z dziećmi i gospodarstwem pozostają po stronie Agnes, a rozłąka stopniowo zmienia ich relację. Gdy przez okolicę przechodzi epidemia, choruje Judith. Jej brat próbuje jej pomóc, lecz zaraza dotyka rodzinę w sposób, którego nikt nie potrafi odwrócić. Śmierć jedenastoletniego dziecka rozdziela małżonków także emocjonalnie. Agnes przeżywa stratę w domu pełnym wspomnień, podczas gdy William wraca do pracy i przetwarza ból w powstający dramat. Dla żony jego milczenie wygląda jak ucieczka, a londyńska scena pozostaje obcym miejscem, które zabierało go rodzinie jeszcze przed tragedią. Dopiero kontakt z przygotowywanym przedstawieniem pozwala jej zobaczyć, w jaki sposób mąż próbuje mówić o synu. Historia skupia się na codzienności rodziny, żałobie i trudnej drodze dwojga ludzi, którzy kochają to samo dziecko, ale nie potrafią opłakiwać go w taki sam sposób.