Ojczyzna (2026)

Latem 1949 roku Thomas Mann wraca do podzielonych Niemiec po latach spędzonych na emigracji. Laureat literackiej Nagrody Nobla ma odebrać wyróżnienia związane z Goethem zarówno we Frankfurcie znajdującym się pod wpływem Stanów Zjednoczonych, jak i w kontrolowanym przez Związek Radziecki Weimarze. W podróży czarnym buickiem towarzyszy mu córka Erika, aktorka, pisarka i aktywistka polityczna, która przez lata pomagała ojcu w publicznej walce z nazizmem. Trasa prowadzi przez miasta nadal pełne ruin, wojskowych posterunków i ludzi próbujących ustalić swoją pozycję w nowym porządku. Każda ceremonia wymaga od Manna ostrożnych słów, ponieważ obie strony zimnowojennego podziału chcą wykorzystać jego autorytet. Erika reaguje bardziej bezpośrednio i nie ukrywa gniewu wobec osób, które po wojnie szybko odzyskały stanowiska. Między ojcem a córką narastają różnice dotyczące odpowiedzialności, pamięci i ceny publicznego kompromisu. Oboje przeżywają również śmierć Klausa, syna i brata, którego nieobecność powraca podczas kolejnych przystanków. Podróż przez zniszczony kraj staje się spotkaniem z językiem, kulturą i społeczeństwem, do których należą, choć nie potrafią już zaufać ich dawnym formom. Mann musi zdecydować, jak mówić do Niemców bez usprawiedliwiania przeszłości, a Erika sprawdza, czy rodzinne więzi wytrzymają ciężar niewypowiedzianej żałoby.