Norymberga (2025)

Jesienią 1945 roku najwyżsi przedstawiciele pokonanej III Rzeszy trafiają do więzienia, gdzie mają czekać na pierwszy międzynarodowy proces zbrodniarzy wojennych. Amerykański sędzia Robert H. Jackson zabiega o publiczny trybunał oparty na dowodach, zamiast szybkich egzekucji bez rozprawy. Zanim oskarżeni staną przed sądem, psychiatra wojskowy Douglas Kelley otrzymuje zadanie oceny ich stanu psychicznego i zdolności do udziału w postępowaniu. Najwięcej uwagi poświęca Hermannowi Göringowi, dawnemu dowódcy Luftwaffe i jednemu z najważniejszych ludzi nazistowskiego państwa. Göring jest inteligentny, pewny siebie i doskonale rozumie znaczenie publicznego wizerunku. Podczas kolejnych rozmów próbuje przejąć kontrolę nad badaniem, uwodzić rozmówcę elokwencją i przedstawiać własną wersję historii. Kelley szuka odpowiedzi na pytanie, czy za masowymi zbrodniami stoi szczególny rodzaj obłędu, czy też mogą je organizować ludzie działający świadomie i metodycznie. Równolegle prawnicy gromadzą dokumenty, nagrania oraz zeznania potrzebne do wykazania skali popełnionych czynów. Psychologiczny pojedynek w celi zaczyna wpływać na samego psychiatrę, a zbliżające się rozprawy zmuszają wszystkich uczestników do skonfrontowania języka prawa z doświadczeniem niewyobrażalnej przemocy. Im bliżej otwarcia trybunału, tym wyraźniej widać, że oskarżeni zamierzają wykorzystać salę sądową do obrony własnej legendy. Stawką staje się również sposób, w jaki świat zapamięta ich czyny.