Apollo 13 (1995)

Kwiecień 1970 roku. Jim Lovell otrzymuje dowództwo kolejnej amerykańskiej wyprawy na Księżyc i wraz z Fredem Haise'em oraz Kenem Mattinglym rozpoczyna ostatnie przygotowania do startu. Na krótko przed misją obawa, że Mattingly może zachorować na odrę, wymusza zmianę składu: jego miejsce zajmuje Jack Swigert. Statek opuszcza Ziemię zgodnie z planem, a lot początkowo wydaje się na tyle rutynowy, że zainteresowanie opinii publicznej wyraźnie słabnie. Sytuacja zmienia się gwałtownie po eksplozji zbiornika z tlenem. Załoga traci możliwość realizacji lądowania, a najważniejszym zadaniem staje się bezpieczny powrót. Uszkodzony moduł dowodzenia nie może zapewnić astronautom odpowiednich warunków na całą drogę, dlatego korzystają z modułu księżycowego jak z awaryjnej szalupy. W centrum kontroli lotów Gene Kranz i jego zespół szukają rozwiązań dla kolejnych problemów: ograniczonej energii, rosnącego poziomu dwutlenku węgla, niedoboru wody i konieczności skorygowania trajektorii. Mattingly, mimo pozostania na Ziemi, nadal uczestniczy w pracy nad procedurami. Astronauci muszą wykonywać skomplikowane instrukcje w zimnie i przy skrajnym zmęczeniu. Każda decyzja oszczędzająca energię zwiększa ich szanse, ale jednocześnie pozostawia bardzo mały margines na następny błąd. Rodziny astronautów czekają na wiadomości z Houston, podczas gdy media na nowo kierują uwagę na misję. Dla kontrolerów najważniejsza pozostaje jednak fizyka, procedury i ograniczone zapasy na pokładzie.