Rebelia (2026)

Siedem lat po epidemii dżumy angielski chłop nadal żyje z pamięcią o żonie i dzieciach, których zabrała choroba. Na jego wioskę spadają kolejne podatki nakładane przez ludzi młodego króla Ryszarda II, choć mieszkańcy ledwie są w stanie utrzymać rodziny. Upokorzenie ze strony lokalnego pana uruchamia gniew długo tłumiony przez tych, którzy pracują na cudze bogactwo i nie mają wpływu na własny los. Rolnik, początkowo zainteresowany przede wszystkim ochroną najbliższej społeczności, staje się twarzą narastającego sprzeciwu. Dołączają do niego rzemieślnicy, chłopi i ludzie pozbawieni praw, tworząc armię bez doświadczenia, ale z jasno określonym żądaniem sprawiedliwości. Marsz przez Anglię nabiera rozmachu, a każda zdobyta miejscowość przyciąga nowych uczestników i zwiększa ryzyko krwawej odpowiedzi korony. Przywódca musi zapanować nad różnymi interesami buntowników, utrzymać dyscyplinę i zdecydować, jak daleko wolno posunąć się w walce z tyranią. W Londynie czeka dwór przekonany, że obietnice i siła wystarczą do rozbicia rebelii. Starcie ludzi przywiązanych do ziemi z władzą opartą na dziedzicznym przywileju pokazuje, jak osobista krzywda może przerodzić się w ruch zdolny zachwiać całym porządkiem społecznym. Wraz ze wzrostem liczby zwolenników rośnie też odpowiedzialność za ludzi, którzy porzucili domy, wierząc, że ich nowy przywódca doprowadzi ich przed oblicze króla.