Czas Apokalipsy (1979)

Kapitan Benjamin Willard otrzymuje w Sajgonie zadanie, którego oficjalnie nie ma. Ma popłynąć w górę rzeki Nung do Kambodży, odnaleźć pułkownika Waltera Kurtza i zakończyć działalność oficera, który zerwał z wojskowym dowództwem. Kurtz prowadzi własne operacje w dżungli i zdobył niemal religijny autorytet wśród podporządkowanych mu ludzi. Willard dołącza do załogi niewielkiej łodzi patrolowej dowodzonej przez Chiefa. Towarzyszą mu również Chef, Lance i Clean, młodzi żołnierze o bardzo różnych doświadczeniach i sposobach reagowania na wojnę. Droga ku granicy nie przypomina zwykłego przemieszczania się między punktami. Kolejne postoje prowadzą przez bombardowane wybrzeże, odizolowane posterunki i miejsca, w których wojskowe reguły coraz słabiej porządkują rzeczywistość. Willard podczas podróży czyta dokumentację Kurtza, próbując zrozumieć, jak ceniony oficer stał się człowiekiem uznanym przez przełożonych za zagrożenie. Im bliżej celu, tym trudniej oddzielić wojskowy rozkaz od pytań o sens całej misji. Spotkania z ludźmi po drodze odsłaniają chaos konfliktu, a rzeka prowadzi załogę coraz dalej od świata, w którym można liczyć na jasne granice między obowiązkiem, przemocą i szaleństwem. Willard poznaje Kurtza głównie przez raporty, fotografie i relacje innych, dlatego obraz celu misji zmienia się jeszcze zanim kapitan staje w miejscu kontrolowanym przez pułkownika.