Chłopiec w pasiastej piżamie (2008)

Ośmioletni Bruno mieszka z rodziną w Berlinie i niewiele rozumie z wojny, którą dorośli opisują językiem obowiązków, awansów oraz patriotyzmu. Gdy jego ojciec, oficer SS, otrzymuje nowe stanowisko, wszyscy przenoszą się do odosobnionego domu w okupowanej Polsce. Chłopiec traci kolegów i szkołę, a za oknem widzi ogrodzony teren, który bierze za gospodarstwo. Zastanawia go, dlaczego przebywający tam ludzie noszą podobne pasiaste ubrania. Rodzice zabraniają mu zbliżać się do ogrodzenia, lecz samotność i ciekawość wygrywają. Podczas jednej z wypraw Bruno poznaje Szmula, żydowskiego chłopca w tym samym wieku, siedzącego po drugiej stronie drutu. Dzieli ich płot oraz zupełnie odmienne doświadczenie rzeczywistości, jednak regularne rozmowy przeradzają się w przyjaźń. Bruno przynosi jedzenie i opowiada o swoim życiu, nadal nie pojmując, czym naprawdę jest miejsce zarządzane przez ojca. W domu słyszy propagandowe wyjaśnienia nauczyciela, obserwuje fascynację siostry Gretel nazistowską ideologią i coraz częściej zauważa napięcie między rodzicami. Spotkania ze Szmulem zaczynają podważać prosty obraz świata przekazywany mu przez dorosłych. Dziecięca naiwność pozwala chłopcom rozmawiać jak równym sobie, ale nie usuwa zagrożenia istniejącego po obu stronach ogrodzenia. Matka Bruna również zaczyna rozumieć, że nowe stanowisko męża oznacza coś znacznie bardziej przerażającego, niż wcześniej przypuszczała. Jej niepokój kontrastuje z oficjalnym językiem, którym ojciec tłumaczy swoją służbę.