Niebo nad Normandią (2026)

Siedemdziesiąt dwie godziny przed planowanym lądowaniem aliantów w Normandii kapitan James Stagg otrzymuje zadanie, od którego zależy powodzenie całej operacji. Szkocki meteorolog ma przedstawić generałowi Dwightowi D. Eisenhowerowi prognozę dla kanału La Manche, choć dostępne dane są niepełne, a zespoły brytyjskie i amerykańskie wyciągają z nich odmienne wnioski. Irving P. Krick przewiduje warunki pozwalające rozpocząć atak zgodnie z harmonogramem. Stagg dostrzega natomiast nadciągający sztorm, który może rozbić flotę desantową jeszcze przed dotarciem do francuskiego wybrzeża. Każda godzina zwłoki grozi ujawnieniem przygotowań, pogorszeniem morale i utratą przewagi nad wojskami niemieckimi. Decyzji nie da się jednak oprzeć na pewności, ponieważ ówczesna meteorologia nie dysponuje satelitami ani współczesnymi modelami obliczeniowymi. W zamkniętych salach sztabowych ścierają się raporty, ambicje dowódców i odpowiedzialność za tysiące żołnierzy czekających w portach. Eisenhower musi wybrać między rozpoczęciem największej operacji desantowej w historii a ryzykiem przesunięcia jej na termin, którego może już nie być. Stagg broni swojej analizy pod naciskiem ludzi oczekujących jasnej odpowiedzi, choć sam wie, jak niewielki błąd może zmienić przebieg wojny. Nacisk rośnie, gdy kolejne okna pogodowe zamykają się szybciej, niż sztab potrafi przygotować alternatywę. Czas ucieka.