Clayface (2026)

Kariera młodego aktora nabiera tempa, dopóki brutalny wypadek nie niszczy jego twarzy i przekreśla szansę na dalsze życie przed kamerą. Zdesperowany mężczyzna poddaje się eksperymentalnej terapii, która ma odbudować uszkodzone ciało. Zabieg daje jednak rezultat znacznie bardziej niepokojący, niż obaj zakładali. Skóra pacjenta zaczyna zachowywać się jak plastyczna masa, a możliwość zmieniania wyglądu stopniowo zaciera granicę między człowiekiem, rolą i potworem. Początkowa nadzieja na odzyskanie dawnej pozycji ustępuje gniewowi, gdy bohater odkrywa, że stał się częścią przedsięwzięcia napędzanego ambicją, pieniędzmi i potrzebą kontroli. Kolejne przemiany pozwalają mu przybierać cudze twarze, lecz każda z nich odbiera fragment własnej tożsamości. W świecie studiów filmowych, zamkniętych laboratoriów i nocnych ulic zemsta wydaje się jedynym sposobem na odzyskanie wpływu nad swoim losem. Coraz trudniej jednak rozpoznać, które decyzje wynikają jeszcze z ludzkiego bólu, a które z działania niestabilnej substancji przejmującej władzę nad ciałem. Tragiczna droga niespełnionego aktora prowadzi ku pytaniu, czy człowiek pozbawiony własnej twarzy może zachować jakąkolwiek pewność, kim naprawdę jest. Na jego drodze pojawiają się osoby pamiętające człowieka sprzed przemiany, lecz nawet one nie są pewne, czy próbują go ocalić, wykorzystać, czy powstrzymać.