28 lat później (2025)

Spike dorasta na Świętej Wyspie, odciętej od zakażonego lądu groblą widoczną jedynie podczas odpływu. Niewielka społeczność żyje według surowych zasad, pilnuje przypływów i przygotowuje dzieci do spotkania z ludźmi opanowanymi przez wirusa wściekłości. Ojciec chłopca, Jamie, zabiera go po raz pierwszy poza umocnienia, aby nauczyć polowania oraz odpowiedzialności za własne decyzje. Wyprawa szybko ujawnia, że zakażeni nie są już tacy jak w opowieściach starszych. Część porusza się w zorganizowanych grupach, a ogromny samiec zwany Samsonem przewodzi innym z siłą niespotykaną u dawnych ofiar epidemii. Po powrocie Spike coraz mocniej martwi się o chorą matkę Islę. Mieszkańcy wyspy nie potrafią jej pomóc, natomiast Jamie unika rozmowy o możliwości leczenia. Chłopiec dowiaduje się o doktorze Ianie Kelsonie, który podobno żyje na kontynencie i bada skutki zakażenia. Decyduje się przeprowadzić matkę przez groblę, choć oznacza to opuszczenie bezpiecznej osady i złamanie poleceń ojca. Droga wiedzie przez porzucone wsie, lasy oraz tereny kontrolowane przez różne odmiany zarażonych. Spike próbuje znaleźć lekarza, zanim stan Isli się pogorszy, a przypływ zamknie możliwość odwrotu. Pierwsza samodzielna podróż zmusza go do poznania świata, o którym dorośli mówili jedynie tyle, ile uznawali za bezpieczne.