Jej piekło (2026)

Futurystyczną metropolię spowija gęsta mgła, wraz z którą pojawia się śmiercionośna istota atakująca młode kobiety. Elle, zmagająca się z traumą i skłonnością do uciekania w rozbudowane wyobrażenia, próbuje w tym samym czasie odnaleźć zaginionego ojca. Poszukiwania prowadzą ją przez opustoszały hotel, neonowe korytarze oraz miejsca, które zmieniają wygląd jak fragmenty snu. Mieszkańcy mówią o tajemniczym zabójcy, lecz nikt nie potrafi ustalić, czy jest realnym człowiekiem, miejską legendą czy obrazem lęku rozprzestrzeniającego się wraz z mgłą. Równolegle amerykański żołnierz przemierza przypominające powojenne Tokio przestrzenie, szukając córki porwanej do świata określanego jako Piekło. Jego droga przecina się z wyprawą Elle, choć czas i miejsce nie zawsze zachowują między nimi logiczną ciągłość. Oboje napotykają osoby, które mogą być przewodnikami, przeciwnikami albo odbiciami ich wspomnień. Granica między rzeczywistością, filmowym wyobrażeniem i osobistą traumą stopniowo się zaciera. Elle musi rozpoznać, które obrazy prowadzą do ojca, a które zamykają ją głębiej we własnym lęku. Żołnierz z kolei podąża za śladami dziecka przez kolejne warstwy koszmaru. Ich połączone poszukiwania układają się w odyseję po świecie, gdzie każda postać może zmienić rolę, a potwór przybiera formę odpowiadającą temu, czego bohaterowie najbardziej nie chcą pamiętać. Mgła odcina kolejne części miasta, a znikające przejścia sprawiają, że bohaterowie nie mogą być pewni, czy zbliżają się do poszukiwanych osób, czy wracają do punktu wyjścia.