Substancja (2024)

Elisabeth Sparkle przez lata była gwiazdą kina, a później prowadziła popularny telewizyjny program fitness. W dniu pięćdziesiątych urodzin producent Harvey zwalnia ją, uznając, że widzowie oczekują młodszej prowadzącej. Upokorzona kobieta otrzymuje informację o nielegalnym preparacie obiecującym stworzenie doskonalszej wersji użytkownika. Po zastrzyku z jej ciała wyłania się Sue, młoda, silna i pozbawiona śladów starzenia. Obie są jednym organizmem i powinny wymieniać się co siedem dni, a nieaktywne ciało wymaga regularnego odżywiania płynem stabilizującym. Sue szybko zdobywa pracę Elisabeth, popularność oraz uwagę, za którą starsza kobieta tęskniła. Zaczyna też przedłużać własne okresy aktywności kosztem drugiego ciała. Każde naruszenie zasad powoduje nieodwracalne zmiany, lecz rosnąca sława utrudnia powrót do ustalonego rytmu. Elisabeth obserwuje z mieszkania, jak jej młodsza wersja przejmuje zawodową pozycję i buduje osobne życie. Wzajemna zależność zamienia się w walkę o czas, wygląd oraz prawo do istnienia. Instrukcje dostawcy powtarzają, że obie pozostają tą samą osobą, jednak zazdrość i pogarda sprawiają, że coraz częściej traktują się jak rywalki. Zamknięte mieszkanie staje się laboratorium rozpadu tej relacji, a lustro, telewizor i billboardy bez przerwy przypominają Elisabeth, komu świat przyznaje prawo do widzialności.