Hokum (2026)

Ohm Bauman przyjeżdża do odległego irlandzkiego hotelu z prochami rodziców i zamiarem spełnienia ich ostatniej prośby. To właśnie w tym miejscu spędzili kiedyś miesiąc miodowy, dlatego pisarz chce rozsypać ich szczątki w okolicy, zamknąć rodzinny rozdział i wrócić do pracy. Budynek stoi z dala od większych miejscowości, a jego obsługa reaguje niechętnie na pytania o przeszłość. Mieszkańcy wspominają o kobiecie, której duch ma nawiedzać teren, lecz podają sprzeczne wersje wydarzeń. Ohm traktuje opowieści jak lokalny folklor, dopóki nocne dźwięki, znikające przedmioty i obrazy pojawiające się w pustych pomieszczeniach nie zaczynają układać się w spójną groźbę. Fragmenty jego nowej książki przenikają do rzeczywistości, a postać konkwistadora zdaje się wymykać z wyobraźni autora. Próba wyjaśnienia zjawisk prowadzi do historii hotelu oraz tajemnicy związanej z pobytem jego rodziców. Każdy z pracowników wie więcej, niż chce powiedzieć, i nie wszyscy są zainteresowani zakończeniem dawnych rytuałów. Ohm musi ustalić, czy został zwabiony w to miejsce przez przypadek, rodzinne zobowiązanie czy siłę czekającą na niego od lat. Rozsypanie prochów okazuje się dopiero początkiem spotkania z przeszłością, której nie można zamknąć jednym gestem. Hotel nie zamierza go wypuścić bez odpowiedzi.