23 000 istnień (2026)

Kilkunoro niemieckich studentów nie chce bezczynnie obserwować, jak kolejne łodzie z uchodźcami toną na Morzu Śródziemnym. Nie mają doświadczenia w ratownictwie, dużych pieniędzy ani wsparcia państwowych instytucji. Rozpoczynają więc zbiórkę społeczną, zakładają organizację Jugend Rettet i kupują stary statek rybacki, który po przebudowie otrzymuje nazwę Iuventa. Pierwsze wypłynięcie szybko pokazuje różnicę między idealistycznym planem a rzeczywistością akcji na morzu. Załoga musi podejmować decyzje przy przepełnionych pontonach, braku czasu, złej pogodzie i ograniczonej liczbie miejsc na pokładzie. Każda udana operacja oznacza uratowanych ludzi, lecz pozostawia też wspomnienia osób, do których nie udało się dotrzeć. Zespół stopniowo zdobywa wiedzę i podczas kolejnych misji pomaga tysiącom uchodźców zmierzających do Europy. Na pokładzie powstają procedury, podział obowiązków i więzi wystawiane później na próbę przez kolejne akcje. Rosnąca skala działań zwraca uwagę włoskich władz, które zaczynają podejrzewać organizacje pozarządowe o przekraczanie prawa i współpracę z przemytnikami. Młodzi ratownicy zostają postawieni przed konfliktem między przepisami, polityką migracyjną a obowiązkiem udzielenia pomocy osobom znajdującym się w bezpośrednim niebezpieczeństwie. Gdy Iuventa zostaje zatrzymana, walka przenosi się z otwartego morza do sądów oraz mediów, gdzie trzeba bronić własnych działań i samej idei solidarności.