Na rauszu (2020)

Martin uczy historii w duńskim liceum, lecz coraz częściej prowadzi lekcje bez energii i przekonania. Uczniowie oraz ich rodzice zauważają, że stracił zainteresowanie pracą, a w domu narasta dystans między nim, żoną Aniką i dorastającymi synami. Podczas kolacji z trzema przyjaciółmi, również nauczycielami, pojawia się teoria, według której człowiek rodzi się ze zbyt niskim poziomem alkoholu we krwi. Mężczyźni postanawiają potraktować ją jak eksperyment. Ustalają dawki, godziny picia i obowiązek prowadzenia notatek, licząc, że niewielkie stężenie poprawi ich pewność siebie, kreatywność oraz kontakty z otoczeniem. Początkowe wyniki wydają się obiecujące. Martin odzyskuje swobodę podczas zajęć, pozostali lepiej radzą sobie w pracy, a wspólne badanie przywraca grupie poczucie młodzieńczej bliskości. Sukces zachęca ich do podnoszenia poziomu alkoholu i sprawdzania kolejnych hipotez. Granice, które miały zapewnić kontrolę, stopniowo tracą znaczenie, natomiast skutki eksperymentu zaczynają przenikać do życia rodzinnego i zawodowego. Każdy z uczestników reaguje inaczej: jeden odnajduje chwilową odwagę, drugi ukrywa samotność, a kolejny nie potrafi zatrzymać się w ustalonym momencie. Martin próbuje ocalić małżeństwo i odzyskaną radość, zanim metoda mająca obudzić go do życia pogłębi wcześniejszy kryzys. Wspólna zabawa coraz wyraźniej przestaje przypominać badanie prowadzone według zasad.