Park Jurajski (1993)

John Hammond zaprasza niewielką grupę gości na Isla Nublar, gdzie powstał park rozrywki zupełnie inny niż wszystkie wcześniejsze przedsięwzięcia tego typu. Dzięki wykorzystaniu materiału genetycznego naukowcom udało się odtworzyć dinozaury i umieścić je w specjalnie przygotowanych wybiegach. Po śmiertelnym wypadku z udziałem jednego ze zwierząt inwestorzy żądają jednak niezależnej oceny bezpieczeństwa, zanim obiekt zostanie otwarty dla publiczności. Na wyspę przybywają paleontolog Alan Grant, paleobotaniczka Ellie Sattler i matematyk Ian Malcolm, a do grupy dołączają wnuki Hammonda. Pierwsze spotkanie z żywymi dinozaurami robi ogromne wrażenie, lecz zachwyt szybko ustępuje pytaniom o kontrolę nad systemem, którego skala przekracza wcześniejsze doświadczenia ludzi. Ian ostrzega, że tak złożonego środowiska nie da się sprowadzić do zestawu zabezpieczeń i komputerowych procedur. Jego obawy nabierają znaczenia, gdy pracownik parku wyłącza część systemów, aby wykraść embriony. Awarie powodują unieruchomienie pojazdów i otwarcie zabezpieczeń wybiegów. Goście zostają rozdzieleni w różnych częściach wyspy, podczas gdy drapieżniki zaczynają poruszać się poza wyznaczonymi strefami. Od tej chwili wiedza naukowców ma służyć przede wszystkim jednemu celowi: przetrwaniu i odnalezieniu drogi do bezpiecznego opuszczenia wyspy. Szczególnie groźne okazują się zwierzęta, których inteligencję i zdolność współpracy projektanci parku potraktowali zbyt lekko podczas tworzenia zabezpieczeń.