Ebenezer Scrooge. Opowieść wigilijna (2026)

Londyn epoki Dickensa szykuje się do Bożego Narodzenia, lecz Scrooge nie zamierza poddać się świątecznemu nastrojowi. Zamożny, zgorzkniały skąpiec od lat stawia pieniądze i własny spokój ponad bliskością z innymi. Chłodno traktuje pracownika Boba Cratchita, trzyma ludzi na dystans i nie widzi powodu, by zmieniać przyzwyczajenia tylko dlatego, że wokół zaczynają się święta. Wszystko nabiera innego znaczenia, gdy jego uporządkowaną codzienność narusza zjawisko, którego nie potrafi wyjaśnić rozsądkiem ani rachunkiem zysków i strat. Scrooge zostaje wciągnięty w nocną, nadprzyrodzoną podróż przez własne życie. Kolejne spotkania zmuszają go do powrotu do dawnych wyborów, przyjrzenia się ludziom żyjącym obok niego oraz zobaczenia przyszłości, do której prowadzi obecny sposób postępowania. Nie są to wygodne obrazy. Z każdym etapem coraz trudniej udawać, że cudze problemy go nie dotyczą. Wędrówka między przeszłością, teraźniejszością i tym, co dopiero może nadejść, stawia przed nim pytanie, czy człowiek przywiązany do samotności i pieniędzy potrafi jeszcze zawalczyć o drugą szansę. Zanim noc dobiegnie końca, na jego drodze pojawia się także widmo dawnego wspólnika, zapowiadające wizyty kolejnych duchów. Każdy z nich rozbija inną część pewności Scrooge'a: przekonanie, że przeszłość jest zamknięta, teraźniejszość go nie obchodzi, a przyszłość da się zignorować.