Wicker (2026)

Na skraju nadmorskiej osady mieszka rybaczka, którą sąsiedzi od dawna traktują jak kogoś niewygodnego i niepasującego do miejscowych oczekiwań. Najczęściej wyśmiewają jej samotność, jakby brak męża był problemem wymagającym publicznego komentarza. Kobieta nie zamierza jednak wybierać partnera tylko po to, żeby zadowolić wieś. Zamiast tego pojawia się u miejscowego wikliniarza z zamówieniem, jakiego rzemieślnik jeszcze nie dostał: chce, by wyplótł dla niej męża z wikliny. Pomysł brzmi niedorzecznie, ale twórca podejmuje się pracy. Gotowe dzieło nie pozostaje martwą figurą. Ożywa i okazuje rybaczce bezwarunkowe oddanie, wprowadzając do jej codzienności bliskość, której wcześniej nie miała. Dla mieszkańców sprawa szybko przestaje być prywatną osobliwością. Nietypowy związek wzbudza ciekawość, zazdrość i oburzenie, a spokojna dotąd hierarchia małej społeczności zaczyna się chwiać. Rybaczka, która chciała sama zdecydować o swoim życiu, staje się centrum zamieszania. Jej wiklinowy towarzysz z kolei przyciąga uwagę osób gotowych kwestionować, komu wolno kochać, pożądać i układać sobie życie poza przyjętym porządkiem. Im bardziej wiklinowy mąż okazuje się czuły i oddany, tym wyraźniej jego obecność działa na nerwy ludziom przywiązanym do własnych wyobrażeń o małżeństwie. Prywatna decyzja jednej kobiety zaczyna więc wpływać na relacje w całej osadzie, gdzie plotka rozchodzi się szybciej niż jakiekolwiek wyjaśnienie.