Ostatni wschód słońca (2026)

Ry przyjeżdża na Majorkę razem z matką, licząc na lato, które choć na chwilę odsunie od niej codzienność podporządkowaną przewlekłej chorobie. Jest studentką i od dawna żyje ze świadomością ograniczeń narzucanych przez zdrowie, dlatego rodzinny wyjazd nie zapowiada dla niej większej zmiany. Na wyspie poznaje jednak Juliána, miejscowego chłopaka, który funkcjonuje zupełnie inaczej niż ona. Zamiast planować każdy kolejny krok, zachęca Ry do korzystania z chwili i poznawania Majorki poza bezpiecznym rytmem wakacji z matką. Między nimi rodzi się bliskość, a kolejne wspólne wyprawy sprawiają, że dziewczyna zaczyna inaczej patrzeć na własne plany po powrocie do domu. Wakacyjna relacja nie rozwija się w próżni. Ry pozostaje związana z rodziną, leczeniem i zobowiązaniami, których nie może po prostu zostawić na wyspie. Równocześnie na jaw wychodzą rodzinne sekrety, komplikujące jej obraz najbliższych i decyzje dotyczące przyszłości. Julián staje się dla niej kimś więcej niż przelotną znajomością, lecz zbliżający się koniec lata wymusza pytanie, ile miejsca w uporządkowanym życiu Ry może zająć uczucie, którego w ogóle nie planowała. Dziewczyna po raz pierwszy od dawna próbuje podejmować decyzje nie wyłącznie według tego, co jest bezpieczne i oczekiwane, ale również według tego, czego sama naprawdę chce.