Wściekłość gwiazd (2026)

Jemma służy w międzynarodowej jednostce specjalnej ISOP i przywykła do zadań, w których liczą się dyscyplina, precyzja oraz szybka ocena zagrożenia. Jej zawodowa pewność kruszy się, gdy pojawiają się niepokojące wizje. Obrazy nabierają wyrazistości, mieszają się z rzeczywistością i sugerują katastrofę o skali znacznie większej niż działania, z którymi dotąd mierzyła się służba. Równocześnie nasilają się zaginięcia dzieci, a w miejscach związanych z kolejnymi zdarzeniami pojawiają się martwe zwierzęta oraz dziwne postacie przypominające strachy na wróble. Jemma dostrzega między nimi wzór, którego jej przełożeni nie potrafią lub nie chcą uznać. Próba wyjaśnienia wizji uderza również w jej pozycję zawodową, bo trudno udowodnić, że obrazy pojawiające się w głowie mogą mieć znaczenie operacyjne. Kobieta prowadzi więc własne poszukiwania, łącząc informacje o porwaniach z wyraźnymi śladami działalności okultystycznej. Każda nowa wskazówka zbliża ją do przekonania, że chaos ogarniający świat nie jest zbiorem przypadkowych kryzysów. Jeżeli jej przeczucia są prawdziwe, znikające dzieci są częścią planu prowadzącego do nadchodzącej katastrofy. Jemma musi zdecydować, czy zaufać wizjom, zanim wydarzenia odbiorą jej możliwość dalszego działania. Jej śledztwo łączy zadania jednostki specjalnej z czymś, czego nie da się opisać językiem zwykłych raportów, procedur i analiz wywiadowczych.