Igrzyska śmierci: Wschód słońca w dniu dożynek (2026)

Poranek dożynek w Dystrykcie 12 zastaje szesnastoletniego Haymitcha Abernathy'ego z planami, które nie mają nic wspólnego z Kapitolem. Chłopak chce spędzić urodziny z bliskimi i ukochaną Lenore Dove Baird, lecz tegoroczna ceremonia odbywa się w roku Drugiego Ćwierćwiecza Poskromienia. Oznacza to podwojenie liczby trybutów i jeszcze brutalniejszą wersję pięćdziesiątych Głodowych Igrzysk. Haymitch trafia do grupy młodych ludzi wysłanych na arenę z Dystryktu 12, a jego codzienność w jednej chwili zostaje zastąpiona przygotowaniami do widowiska, w którym przetrwanie jest podporządkowane interesom władzy. W Kapitolu przekonuje się, że sama sprawność fizyczna nie wystarczy. Trzeba rozumieć zasady spektaklu, obserwować rywali i wiedzieć, kiedy podporządkowanie może być równie niebezpieczne jak otwarty sprzeciw. Arena została pomyślana tak, by zwiększać presję na uczestników i dostarczać publiczności kolejnych emocji. Haymitch szuka więc sposobu, by zachować własne zasady w systemie, który traktuje ludzi jak element programu. Jego decyzje stopniowo zwracają uwagę osób znacznie potężniejszych od niego i zapowiadają konflikt, którego skutki wykraczają poza jedną edycję igrzysk. Nie może też zapomnieć, że poza areną są ludzie, których Kapitol może wykorzystać jako narzędzie nacisku na jego zachowanie. Każdy wybór może przy tym wpłynąć na los pozostałych trybutów z jego dystryktu.