Klara i słońce (2026)

Za szybą sklepowej witryny Klara cierpliwie obserwuje przechodniów i czeka, aż ktoś wybierze ją na sztuczną przyjaciółkę. Została zaprojektowana, by łagodzić samotność dzieci, rozpoznawać ich potrzeby i towarzyszyć im w świecie, w którym technologia coraz mocniej wpływa na rodzinne relacje. Jej uwagę przyciąga Josie, nastolatka zmagająca się z poważną chorobą. Między dziewczyną a zasilaną energią słoneczną androidką szybko rodzi się porozumienie, dlatego Klara trafia do domu pełnego przemilczanego bólu. Matka Josie próbuje kontrolować sytuację i ochronić córkę przed kolejną stratą, ale jej troska często zamienia się w dystans. W pobliżu pozostaje również Rick, bliski przyjaciel nastolatki, który nie zawsze potrafi odnaleźć dla siebie miejsce w planach dorosłych. Klara uczy się odczytywać gesty, napięcia i sprzeczne słowa mieszkańców domu. Z dziecięcą ufnością przypisuje Słońcu szczególną moc i zaczyna wierzyć, że może ono pomóc Josie odzyskać zdrowie. Jej sposób rozumowania jest prosty, lecz działania wynikają z niezwykłej lojalności. Im więcej dowiaduje się o ludzkiej miłości, strachu i gotowości do poświęcenia, tym trudniej oddzielić zaprogramowane zadanie od samodzielnie podjętej decyzji. Próba ocalenia dziewczyny prowadzi Klarę ku wyborom, których twórcy sztucznych przyjaciół nie mogli łatwo przewidzieć.