Nie patrz w górę (2021)

Kate Dibiasky podczas obserwacji nieba odkrywa kometę, której pojawienie się początkowo wygląda na naukową sensację. Obliczenia jej profesora, doktora Randalla Mindy’ego, szybko odbierają jednak odkryciu cały urok: obiekt znajduje się na kursie kolizyjnym z Ziemią, a do katastrofy pozostało około pół roku. Astronomowie trafiają do Waszyngtonu, licząc na natychmiastową reakcję administracji prezydent Janie Orlean. Zamiast planu ratunkowego słyszą pytania o polityczne sondaże, medialne ryzyko i najlepszy moment na ogłoszenie informacji. Kolejna próba ostrzeżenia ludzi prowadzi ich do popularnego programu telewizyjnego, gdzie groźba zagłady zostaje potraktowana jak temat do lekkiej rozmowy między wiadomościami o celebrytach. Kate reaguje gniewem, Randall zaczyna coraz sprawniej odnajdywać się w świecie kamer, a sama kometa nie przestaje się zbliżać. Do gry wchodzą politycy, media społecznościowe i wpływowy przedsiębiorca Peter Isherwell, który dostrzega w kosmicznym obiekcie coś więcej niż zagrożenie. Naukowy komunikat zostaje rozbity na hasła, kampanie i spory, podczas gdy czasu na decyzje jest coraz mniej. Dwoje astronomów musi więc nie tylko przekonać innych do faktów, ale też ustalić, jak daleko sami są gotowi pójść, by zmusić świat do reakcji. Każda kolejna próba dotarcia do opinii publicznej pokazuje też, że samo posiadanie dowodu nie gwarantuje jeszcze, iż ktokolwiek zechce go wysłuchać.