Ktoś we mnie (2026)

David Zimmerman zbliża się do czterdziestki i wykonuje zdjęcia, których prawie nikt nie ogląda. Oficjalnie jest fotografem, lecz jego praca nie daje mu ani uznania, ani poczucia, że naprawdę uczestniczy w życiu. Unika ludzi, utrzymuje chłodny kontakt z matką i coraz mocniej zamyka się w rutynie. Znajomi wyciągają go na głośną imprezę, gdzie wśród masek, muzyki i przypadkowych rozmów dostrzega nieznajomą kobietę. Jej twarz wydaje mu się znajoma, jakby wcześniej pojawiła się przed jego obiektywem. Zafascynowany David rusza za nią, ignorując rozsądek oraz niejasne sygnały ostrzegawcze. Kilka godzin później budzi się w mieszkaniu, ale ciało, które widzi w lustrze, należy do kobiety z przyjęcia. Nie zna jej nazwiska, przeszłości ani powodów, dla których doszło do zamiany. Próby powrotu do dawnego życia szybko pokazują, że dokumenty, głos i wygląd decydują o tym, komu inni są skłonni uwierzyć. David zaczyna szukać własnego ciała oraz śladów tajemniczej właścicielki nowej tożsamości. Każde odkrycie prowadzi go głębiej w jej relacje, zobowiązania i sekrety, których nie potrafi odróżnić od własnych wspomnień. Zmuszony do funkcjonowania jako ktoś całkowicie obcy, musi ustalić, czy nadal jest tym samym człowiekiem. Poszukiwanie wyjaśnienia zamienia się w wędrówkę po cudzym życiu, gdzie najtrudniej rozpoznać granicę między rolą, ciałem i prawdziwym „ja”.