Memento (2000)

Leonard Shelby pamięta życie sprzed brutalnego napadu na swój dom, ale nowe wydarzenia znikają z jego pamięci po kilkunastu minutach. Uraz uniemożliwia mu tworzenie trwałych wspomnień, a mimo to mężczyzna prowadzi prywatne śledztwo w sprawie człowieka, którego uważa za odpowiedzialnego za śmierć żony. Żeby nie zgubić faktów, fotografuje osoby i miejsca aparatem natychmiastowym, zapisuje na zdjęciach krótkie instrukcje, prowadzi notatki, a informacje uznane za najważniejsze tatuuje na własnym ciele. Ten system ma zastąpić pamięć, lecz nie potrafi odpowiedzieć na najtrudniejsze pytanie: czy zapis, który Leonard widzi, powstał na podstawie prawdy. W jego otoczeniu regularnie pojawiają się Teddy i Natalie. Oboje twierdzą, że pomagają, oboje wiedzą o jego stanie i oboje przekazują mu informacje, których po chwili nie będzie mógł samodzielnie zweryfikować. Leonard porusza się więc pomiędzy motelami, barami i kolejnymi tropami, za każdym razem próbując ustalić, na jakim etapie dochodzenia właściwie się znajduje. Sposób opowiadania zdarzeń dodatkowo odwraca zwykłą perspektywę: część scen prowadzi widza od skutku do przyczyny. Każda odpowiedź pojawia się dopiero po pytaniu, którego bohater nie może już pamiętać. Bohater ufa więc własnemu charakterowi pisma bardziej niż ludziom, chociaż nawet tatuaż nie wyjaśnia, kto zdecydował, że zapisana na skórze informacja rzeczywiście zasługuje na miano faktu.