Asystent kostnicy (2026)

Rebecca Owens rozpoczyna pierwszą samodzielną nocną zmianę w domu pogrzebowym River Fields. Świeżo wykwalifikowana balsamistka ma przygotować kilka ciał przed porankiem, a jej przełożony Raymond pozostawia dokładne instrukcje i zapewnia, że rutynowe obowiązki nie wymagają dodatkowej pomocy. Wkrótce po jego wyjściu w budynku pojawiają się dźwięki, których nie da się wyjaśnić pracą instalacji. Przedmioty zmieniają położenie, światła gasną, a na ciałach ukazują się znaki niewidoczne podczas wcześniejszych oględzin. Rebecca próbuje kontynuować zabiegi, lecz kolejne wydarzenia wskazują, że jedna ze zmarłych osób została opętana przez demoniczną istotę. Aby ustalić, które ciało jest źródłem zagrożenia, musi korzystać z rytuałów oraz narzędzi ukrytych przez Raymonda. Odkrywa przy tym, że przełożony od dawna wiedział o obecności demona i przygotował ją do tej nocy bez pełnego wyjaśnienia ryzyka. Istota wykorzystuje wspomnienia, poczucie winy oraz dawne uzależnienie Rebeki, by podważyć jej zaufanie do własnych zmysłów. Każda pomyłka podczas identyfikacji przybliża opętanie, a opuszczenie budynku nie okazuje się prostym wyjściem. Przed świtem bohaterka musi dokończyć pracę i rozpoznać ciało, zanim demon wybierze ją jako nowe naczynie. Nie może ufać każdemu obrazowi ani głosowi, ponieważ przeciwnik potrafi naśladować bliskich i tworzyć pozory ucieczki. Jedynym punktem oparcia pozostają procedury zapisane przez Raymonda, choć także one mogą prowadzić do fatalnej decyzji, jeśli Rebecca źle odczyta znaki.