Natura miłości (2023)

Dziesięć lat wspólnego życia zapewniło Sophii i Xavierowi wygodę, przewidywalność oraz krąg znajomych, z którymi można długo rozmawiać o książkach i polityce. Ona wykłada filozofię, on pracuje w środowisku akademickim, a ich małżeństwo funkcjonuje bez gwałtownych konfliktów. Zakup wiejskiego domu miał być kolejnym spokojnym projektem. Podczas remontu Sophia poznaje Sylvaina, rzemieślnika mówiącego wprost, dalekiego od zasad obowiązujących w jej otoczeniu. Wzajemne zainteresowanie pojawia się natychmiast i szybko prowadzi do romansu. Kobieta opuszcza bezpieczną codzienność, przekonana, że intensywność nowej relacji odsłoniła uczucia, których wcześniej nie znała. Sylvain wprowadza ją do rodziny, zabiera na spotkania z przyjaciółmi i proponuje życie oparte na innych nawykach. Początkowa fascynacja musi jednak zmierzyć się z różnicami dotyczącymi języka, wykształcenia, pieniędzy oraz sposobu traktowania bliskich. Sophia zaczyna sprawdzać na własnym doświadczeniu teorie, o których dotąd swobodnie dyskutowała ze studentami. Namiętność nie usuwa klasowych uprzedzeń ani pytań o zgodność charakterów. Każde wspólne spotkanie wystawia ich na ocenę dwóch środowisk, a decyzja o odejściu od Xaviera nie daje pewności, że nowa więź przetrwa poza chwilą zachwytu. Różnica między wyobrażeniem o swobodnym, autentycznym uczuciu a zwykłą codziennością staje się coraz wyraźniejsza. Bohaterka musi rozstrzygnąć, czy pragnie konkretnego człowieka, czy przede wszystkim ucieczki od życia, które przestało ją poruszać.