Nie patrz w dół (2022)

Rocznica tragicznej śmierci męża wciąż paraliżuje Becky, która od miesięcy unika ryzyka i kontaktu z dawnym życiem. Jej przyjaciółka Hunter proponuje niezwykły sposób na przełamanie lęku: wspinaczkę na opuszczoną wieżę telewizyjną wznoszącą się pośrodku pustynnego terenu. Konstrukcja ma ponad sześćset metrów wysokości, a wejście na nią wymaga pokonania zardzewiałej drabiny bez profesjonalnego zabezpieczenia. Początkowo wyprawa przypomina desperacką próbę odzyskania odwagi. Sytuacja zmienia się po dotarciu na niewielką platformę na szczycie, gdy fragment drabiny odrywa się i spada na ziemię. Kobiety zostają uwięzione wysoko ponad zasięgiem pomocy, bez możliwości bezpiecznego zejścia. Chwiejący się maszt, pogarszająca się pogoda i ptaki krążące wokół platformy przypominają, że nawet pozornie drobny błąd może być śmiertelny. Telefony nie łapią sygnału, zapasy są skromne, a palące słońce szybko odbiera siły. Becky i Hunter wykorzystują liny, drona, race oraz przedmioty znajdujące się w plecakach, próbując zwrócić uwagę ludzi na dole. Każdy pomysł wymaga jednak zbliżenia się do krawędzi i naraża je na upadek. Wraz z narastającym odwodnieniem ujawniają się przemilczane sprawy z przeszłości, które komplikują współpracę. Przetrwanie zależy od opanowania paniki, pomysłowości i zdolności do odróżnienia rzeczywistości od obrazów podsuwanych przez wyczerpany umysł.