Kod nieśmiertelności (2011)

Kapitan Colter Stevens otwiera oczy w podmiejskim pociągu zmierzającym do Chicago i natychmiast zauważa, że nic się nie zgadza. Siedząca naprzeciwko Christina Warren zwraca się do niego innym imieniem, pasażerowie zachowują się tak, jakby go znali, a odbicie w lustrze nie przedstawia jego twarzy. Osiem minut później skład zostaje zniszczony przez eksplozję. Colter odzyskuje świadomość w ciasnej kapsule, gdzie przez ekran kontaktuje się z nim kapitan Colleen Goodwin. Dowiaduje się, że uczestniczy w wojskowym eksperymencie pozwalającym odtwarzać ostatnie minuty życia jednej z ofiar zamachu. Nie ma zmienić przeszłości. Jego zadaniem jest ustalenie, kto podłożył bombę, ponieważ sprawca planuje kolejny atak na znacznie większą skalę. Każdy powrót do pociągu daje Colterowi tę samą krótką przestrzeń czasu, ale pozwala sprawdzić nowego podejrzanego, zbadać kolejny wagon albo inaczej porozmawiać z Christiną. Z czasem misja przestaje być wyłącznie śledztwem. Żołnierz zaczyna zadawać pytania o własną sytuację, sposób działania programu i granice tego, co rzeczywiście może osiągnąć. Presja rośnie, bo zegar za każdym razem rusza od początku, a odpowiedź musi zostać znaleziona zanim nastąpi następny zamach. Każde kolejne osiem minut daje mu więcej danych, ale również silniejszy powód, by podważać otrzymane rozkazy.