Ciche miejsce: Dzień pierwszy (2024)

Samira spędza kolejne dni w hospicjum pod Nowym Jorkiem, zmagając się z chorobą i niechęcią do świata, który coraz mniej ją interesuje. Wyjazd do miasta ma być jedynie krótką odmianą rutyny, a jej najbardziej przyziemnym planem jest zjedzenie ulubionej pizzy. Wszystko zmienia się w chwili, gdy na ulice spadają obce stworzenia reagujące na najdrobniejszy dźwięk. Hałaśliwa metropolia niemal natychmiast staje się pułapką. Samira, mając przy sobie kota Frodo, szybko rozumie, że przetrwanie zależy od ciszy, ostrożnego poruszania się i obserwowania innych ocalałych. W chaosie spotyka Erica, młodego Brytyjczyka, który sam nie potrafi znaleźć bezpiecznej drogi i zaczyna podążać za nią. Oboje przemierzają opustoszałe ulice, zalane tunele i budynki, w których jeden przypadkowy hałas może sprowadzić śmierć. Ludzie próbują kierować się ku punktom ewakuacyjnym, lecz Samira ma również własny cel, związany z miejscem mającym dla niej osobiste znaczenie jeszcze przed katastrofą. Wspólna wędrówka stopniowo zmienia relację dwojga obcych sobie ludzi. W świecie, gdzie rozmowa stała się zagrożeniem, ich porozumienie opiera się na gestach, decyzjach i wzajemnym zaufaniu. Nawet najprostsze potrzeby, od znalezienia lekarstw po przejście przez ulicę, wymagają planowania, gdy dźwięk syreny, szyby albo krzyku przyciąga drapieżniki.