Jestem legendą (2007)

Opustoszałe ulice Nowego Jorku należą za dnia do Roberta Neville’a i jego owczarka Sam. Trzy lata wcześniej zmodyfikowany wirus, początkowo przedstawiany jako przełom w leczeniu raka, wymknął się spod kontroli. Większość ludzi zginęła, a część zakażonych zmieniła się w agresywne istoty unikające światła słonecznego. Neville, wojskowy wirusolog odporny na chorobę, urządził w swoim domu laboratorium oraz twierdzę. Każdego ranka wyrusza po zapasy, obserwuje zachowanie zarażonych i zastawia pułapki, by zdobyć próbki do badań. O ustalonej godzinie nadaje radiowy komunikat dla ewentualnych ocalałych, choć od dawna nie otrzymał odpowiedzi. Codzienna rutyna chroni go przed rozpaczą równie skutecznie jak stalowe okiennice przed nocnymi napastnikami. Towarzystwo Sam przypomina mu o dawnym świecie i pomaga zachować resztki normalności. Poszukiwanie lekarstwa staje się jednak coraz bardziej niebezpieczne, ponieważ zarażeni nie są bezmyślną masą, a ich przywódca zaczyna odpowiadać na działania naukowca. Neville musi zdecydować, jak daleko wolno mu się posunąć w eksperymentach oraz czy nadzieja na odwrócenie mutacji ma jeszcze podstawy. Samotność, poczucie winy i odpowiedzialność za możliwą przyszłość ludzkości zamykają go w walce prowadzonej jednocześnie w laboratorium i na ulicach miasta. Ruiny metropolii dostarczają mu materiału do badań, ale każdy eksperyment przypomina, że granica między ratowaniem zakażonych a traktowaniem ich jak obiektów laboratoryjnych staje się coraz mniej wyraźna.