Piękny umysł (2001)

John Nash przyjeżdża do Princeton z przekonaniem, że zwykłe akademickie sukcesy nie wystarczą mu do zbudowania własnej pozycji. Błyskotliwy, zamknięty w sobie i niezbyt sprawny w codziennych relacjach z ludźmi matematyk szuka idei, która pozwoli mu stworzyć coś naprawdę własnego. Godziny spędzone nad problemami, obserwowanie zachowań innych i nieustanna potrzeba znalezienia reguły porządkującej rzeczywistość prowadzą go do przełomowych koncepcji. Wraz z rozwojem kariery pojawia się też Alicia, studentka, z którą Nash buduje bliską relację i życie poza murami uczelni. Z czasem jego niezwykła zdolność dostrzegania wzorów zaczyna jednak łączyć się z doświadczeniami, nad którymi nie potrafi zapanować. Granica między tym, co rzeczywiście się wydarza, a tym, co podsuwa mu umysł, staje się coraz trudniejsza do rozpoznania. Choroba psychiczna wpływa na pracę, małżeństwo i poczucie bezpieczeństwa, zmuszając Nasha do konfrontacji z własnym sposobem postrzegania świata. Zamiast prostego marszu po kolejne naukowe osiągnięcia pojawia się codzienna walka o odzyskanie kontroli nad życiem, przy jednoczesnej próbie zachowania tego, co dla niego najcenniejsze. Najtrudniejsze okazuje się przy tym nie samo rozpoznanie objawów, ale nauczenie się funkcjonowania mimo nich, bez rezygnacji z pracy, bliskości i własnych ambicji.