Czarny telefon 2 (2025)

Cztery lata po ucieczce z piwnicy porywacza Finney nadal nie potrafi uwolnić się od wspomnień. Ma siedemnaście lat, reaguje agresją na zagrożenie i próbuje przekonać siebie, że śmierć Wyłapywacza zakończyła koszmar. Jego młodsza siostra Gwen zaczyna jednak doświadczać snów, w których dzwoni czarny aparat, a po drugiej stronie odzywają się chłopcy związani z zimowym obozem Alpine Lake. Wizje prowadzą ją do wydarzeń z 1957 roku oraz do czasu, gdy w tym samym miejscu pracowała ich matka. Gwen namawia brata, by pojechał z nią do odciętego śnieżycą ośrodka i pomógł ustalić, czego domagają się zmarłe dzieci. Towarzyszy im Ernesto, którego rodzina również poniosła konsekwencje wcześniejszych zbrodni. Na miejscu rodzeństwo odkrywa, że Wyłapywacz nie potrzebuje już fizycznego ciała, by krzywdzić kolejne osoby. Potrafi wykorzystywać sny Gwen, żałobę Finneya i tajemnice ukrywane przez dorosłych. Zasypane drogi ograniczają możliwość ucieczki, a telefony pojawiają się tam, gdzie nie powinny działać. Finney musi ponownie zmierzyć się z człowiekiem, którego zabił, podczas gdy Gwen próbuje przerwać związek między dawnymi ofiarami, jej rodziną i obozem. Rodzeństwo korzysta z odmiennych sposobów obrony: Finney polega na fizycznej sile, Gwen na wizjach, których wcześniej nikt nie traktował poważnie.