Kompletnie nieznany (2024)

Dziewiętnastoletni Bob Dylan przyjeżdża na początku lat sześćdziesiątych do Nowego Jorku z Minnesoty, mając gitarę, niewiele pieniędzy i wyraźne przekonanie, że chce znaleźć własne miejsce w muzyce folkowej. Greenwich Village okazuje się środowiskiem, w którym młody artysta może spotkać ludzi znanych dotąd z płyt i opowieści. Szczególne znaczenie ma dla niego Woody Guthrie, ciężko chory twórca będący jednym z jego najważniejszych muzycznych punktów odniesienia. Dylan występuje w klubach, poznaje Pete'a Seegera i wchodzi w krąg artystów związanych z odradzającą się sceną folkową. Rosnąca popularność przynosi kontrakt, publiczność i większe oczekiwania wobec tego, kim powinien być jako piosenkarz. Z jego prywatnym życiem wiążą się Sylvie Russo oraz Joan Baez, a relacje z nimi splatają się z kolejnymi etapami kariery. Dylan nie chce jednak pozostać zamknięty w jednej formule. Gdy zwraca się ku elektrycznemu brzmieniu i rock and rollowi, część środowiska traktuje to jak zdradę ideałów folku. Napięcie narasta aż do występu na Newport Folk Festival w 1965 roku, gdzie decyzja artysty symbolizuje jego odmowę podporządkowania się cudzym wyobrażeniom o własnej twórczości. Sukces otwiera mu kolejne drzwi, lecz zwiększa presję ze strony ludzi, którzy chcieliby zatrzymać go w roli głosu określonego środowiska.