Strefa interesów (2023)

Rudolf Höss mieszka z żoną Hedwig i dziećmi w przestronnym domu z ogrodem. Rodzina urządza kolejne pokoje, pielęgnuje rośliny, przyjmuje gości, organizuje wycieczki nad rzekę i planuje przyszłość. Za murem ich posesji znajduje się jednak Auschwitz, którym Rudolf kieruje jako komendant. Odgłosy strzałów, krzyki, dym i praca obozowych instalacji przenikają do codzienności, choć domownicy niemal zawsze traktują je jak element otoczenia. Hedwig jest szczególnie przywiązana do osiągniętej pozycji i miejsca, które uważa za wymarzony dom. Rudolf rozmawia z podwładnymi o wydajności, transportach oraz rozwiązaniach technicznych tym samym spokojnym tonem, z jakim rodzina omawia remont czy wakacje. Kiedy otrzymuje wiadomość o przeniesieniu służbowym, perspektywa wyjazdu rodzi konflikt między obowiązkami zawodowymi a życiem, które jego żona zbudowała tuż obok obozu. Codzienne czynności nie tworzą osłony przed tym, co dzieje się za murem; przeciwnie, są z tym systemem nierozerwalnie związane. Historia pozostaje blisko domowego rytmu Hössów i sposobu, w jaki zwyczajność współistnieje z masową zbrodnią dokonywaną niemal na wyciągnięcie ręki. Najmocniej wybrzmiewa szczególnie mechaniczna normalność: dzieci bawią się w ogrodzie, służba wykonuje polecenia, a decyzje o mordowaniu ludzi pojawiają się obok spraw domowych.